Zatoki szczękowe

W górnej szczęce są największymi zatokami przynosowymi. Ich rozwój rozpoczyna się już w życiu płodowym, jednak stwierdzić radiologicznie można je dopiero pod koniec pierwszego roku życia. Zatoki te są ostatecznie rozwinięte dopiero po dojrzewaniu. Wtedy zatoka szczękowa może mieć pojemność do 18 cm3. Każda zatoka szczękowa jest połączona otworem (Ostium maxillare) położonym w przewodzie nosowym środkowym z jamą nosową. Dolną część zatoki ogranicza cienki wyrostek kostny położony nad korzeniami zębów (najcieńszy jest nad 1 i 2 przednim zębem trzonowym). Od góry zatokę szczękową zamyka bruzda kostna, będąca jednocześnie dnem oczodołu.