Zatoki czołowe

To drugie pod względem wielkości zatoki przynosowe. Wykształcają się w pierwszym i drugim roku życia, około 9 roku życia silnie wzrastają, a w wieku lat 20 osiągają swoją pełną wielkość. Ich rozmiar i kształt jest bardzo różny. U osób dorosłych mają objętość ok. 4-7 cm3. Zatoki czołowe – tak jak zatoki szczękowe – są parzyste, ich kostna przegroda (Septum) może jednak przebiegać niesymetrycznie. Połączenie z jamą nosową właściwą zapewnia Canalis nasofrontalis - wąski, kręty kanał kostny, prowadzący od najgłębszego miejsca zatoki czołowej aż do przewodu nosowego środkowego. Zatoki czołowe często są położone na dużym obszarze kostnego szczytu oczodołu.