Powikłania

Rhinosinusitis może spowodować nieżyt dróg oddechowych z Pharyngitis (stan zapalny gardła, bóle gardła) i/albo Laryngitis (podgłośniowe zapalenie krtani z chrypką).

Osoby, które często chorują na Rhinosinusitis, częściej, niż osoby zdrowe zapadają na Bronchitis (zapalenie błony śluzowej oskrzeli). Z drugiej strony pacjenci, którzy cierpią na ostre albo przewlekłe zapalenie oskrzeli, częściej zapadają na Rhinosinusitis. Jednoczesna choroba błony śluzowej nosa, zatok przynosowych i oskrzeli, określana jest mianem Sinubronchitis (zespół zatokowo-oskrzelowy). Albo jedno schorzenie jest powodem drugiego, albo czynniki zewnętrzne (wilgotny zimny klimat, zanieczyszczenie powietrza, alergeny) oddziałują jednocześnie na całą błonę śluzową dróg oddechowych. Oddychanie przez usta również jest czynnikiem powodującym, że drogi oddechowe stają się bardziej podatne na zapalenia.

(Ostre) Rhinosinusitis może prowadzić do ciężkich powikłań:

  • przedostanie się stanu zapalnego do kostnych ścianek zatok przynosowych i w efekcie stan zapalny kości (Ostitis, Periostitis, Osteomyelitis)
  • przedostanie się stanu zapalnego do oczodołu (zaburzenia wzroku, powikłania oczodołowe)
  • przedostanie się stanu zapalnego do wnętrza czaszki (powikłania wewnątrzczaszkowe).

Powikłania te występują rzadko. U małych dzieci z niewykształconym jeszcze systemem immunologicznym występują częściej niż u dorosłych. Jeśli jednak dojdzie do tych powikłań, mogą one być bardzo poważne, w najgorszym wypadku nawet prowadzić do śmierci.

Przedostanie się stanu zapalnego do ścianek kostnych

Przy opisywanym przerwaniu objętej ropnym stanem zapalnym zatoki przynosowej i przedostaniu się stanu zapalnego do otaczającej zatokę kości rozwija się miejscowe Ostitis (stan zapalny kości) lub Periostitis (stan zapalny okostnej). Jeśli stan zapalny przedostanie się do szpiku, rozwinie się groźne Osteomyelitis (zapalenie kości i szpiku kostnego).

Powikłania oczodołowe

Niemal dwie trzecie oczodołu otoczone jest zatokami przynosowymi. Przy przedostaniu się stanu zapalnego do jamy oczodołu mogą się pojawić różne powikłania związanie ze wzrokiem. W przypadku stwierdzenia Rhinosinusitis następujące objawy wskazują na powikłania oczodołowe:

  • bóle w obszarze gałki ocznej
  • zaburzenia widzenia
  • zmiany na powiece
  • opuchnięcia, obrzęki, lub ropień wokół oka
  • chemosis (obrzęk spojówki z wybrzuszeniem twardówki)
  • zmiana położenia gałki ocznej
  • problemy z poruszaniem gałką oczną.

Przy tym występują następujące schorzenia:

  • Ostitis, Periostitis i ropień okostnej w ściankach oczodołu
  • Ropienie powieki (ropnie, flegmony)
  • Ropienie zawartości oczodołu (flegmony orbitalne)
  • Zapalenie nerwu wzrokowego

Powikłania wewnątrzczaszkowe

Podstawowym miejscem, w którym dochodzi do przedostania się stanu zapalnego zatok do wnętrza czaszki z powikłaniami wewnątrzczaszkowymi są komórki sitowe i zatoki czołowe, rzadziej zatoki klinowe. Ponieważ mózg otoczony jest przez zewnętrzną, twardą oponę (Dura mater, w skrócie Dura) i wewnętrzną, miękką oponę (Pia mater), wyróżniamy, w zależności od rozległości wewnątrzczaszkowego stanu zapalnego, następujące schorzenia:

  • ropień nadtwardówkowy (ropień na twardej oponie rdzenia), ropień podtwardówkowy (ropień położony pod twardą oponą rdzenia)
  • ropne zapalenie opon mózgowych (zapalenie miękkiej opony rdzenia)
  • ropień mózgu
  • septyczne Thrombophlebitis (zapalenie żył) dużych naczyń krwionośnych mózgu
  • zakrzepica zatoki jamistej (zatkanie Sinus cavernosus, dużego naczynia krwionośnego w mózgu, z ropą)
  • Encephalitis (zapalenie mózgu)

Powikłania wewnątrzczaszkowe są zagrożeniem życia także dzisiaj, w czasach antybiotyków. Zapobieganie tym powikłaniom jest zatem najważniejszym celem w przypadku Rhinosinusitis.