Eliminacja stanu zapalnego i obrzęku błony śluzowej

Do zmniejszenia obrzęku błony śluzowej nosa i zatok zwykle stosuje się miejscowo krople lub spray’e do nosa (preparaty przeciwobrzękowe). Preparaty te mają działanie czysto objawowe: dzięki obkurczeniu naczyń krwionośnych błony śluzowej (zwężenie naczyń) następuje redukcja ukrwienia, co prowadzi do zmniejszenia obrzęku. Jednocześnie jednak błona śluzowa nie jest wystarczająco zaopatrywana i wysycha. Obkurczające działanie preparatów przeciwobrzękowych mija po pewnym czasie. Wtedy też obserwuje się nasilenie objawów. Przy długotrwałym stosowaniu preparatów obkurczających błona śluzowa może ulec silnemu uszkodzeniu, czego skutkiem może być po pewnym czasie atrofia z suchym katarem (Rhinitis atrophicans lub Rhinitis sicca). Nos wypełniają wtedy cuchnące strupy, dlatego też schorzenie to określa się, jako cuchnący nieżyt nosa.

Stosowanie preparatów obkurczających powinno się ograniczać do 3 - 4 dni. Niektóre preparaty mogą mieć negatywne oddziaływanie na transport śluzowo-rzęskowy.

W przeciwieństwie do preparatów przeciwobrzękowych zmniejszające obrzęk działanie leków sekretolitycznych nie wiąże się z „niedostatecznym ukrwieniem”. Cel leczenia, zmniejszenie obrzęku, osiągany jest dzięki wpływowi na mechanizmy patofizjologiczne stanu zapalnego, prowadzące do obrzęku tkanek.

Donosowe stosowanie kortykosteroidów może, szczególnie przy nawracających i chronicznych zapaleniach zatok, złagodzić dolegliwości wywoływane przez stan zapalny i jest też zalecane przy polipach. Miejscowe stosowanie kortykosteroidu pooperacyjnie może poprawić leczenie rany. Z drugiej strony przy długotrwałym stosowaniu można obserwować skutki uboczne.