Diagnostyka przy przewlekłym zapaleniu zatok przynosowych (Rhinosinusitis)

Gdy choroba trwa dłużej niż 12 tygodni, istnieje podejrzenie przewlekłego Rhinosinusitis. Postawienie diagnozy tylko na podstawie objawów nie jest wystarczające, dlatego też zalecenia przewidują inne badania przy nawracających Rhinosinusitis:

  • Nieodzowna jest endoskopia jamy nosa. Dzięki niej można zbadać struktury i szczegóły anatomiczne jamy nosa oraz właściwości błony śluzowej i wydzieliny aż po ostie.
  • Do badania zatok przynosowych, zwłaszcza zatoki szczękowej, doświadczeni lekarze mogą wykorzystać badanie USG.
  • Konwencjonalne zdjęcie RTG stanu zapalnego w zatoce przynosowej, wypełnionej wydzieliną, pokaże zacienienie, a przy niepełnej zatoce – poziom wydzieliny. Obecnie zdjęcia RTG nie są już zalecane, w zamian polecana jest tomografia komputerowa.
  • Przy pomocy tomografii komputerowej (CT) można najlepiej jak dotąd zbadać system zatok przynosowych. CT przeprowadzana jest także przed planowanymi operacjami. Jeśli lekarz podejrzewa szczególne powikłania wewnątrzczaszkowe, pomocna staje się także tomografia rezonansu magnetycznego (MRT).
  • Przy ropnej wydzielinie w pojedynczych przypadkach można pobrać wymaz do określenia kultury bakterii. Obecnie nie jest to zalecane.
  • Przy często nawracających i długo się utrzymujących Rhinosinusitis można przy pomocy testów alergicznych potwierdzić lub wykluczyć alergiczny nieżyt nosa.