Alergiczny nieżyt nosa

Należy odróżnić Rhinosinusitis wywołane infekcją (najczęściej wirusową) od alergicznego nieżytu nosa (katar sienny). Zwykle mówimy o reakcjach alergicznych na niektóre pyłki roślin. Objawy występują wówczas, co roku w porze pylenia (sezonowy alergiczny nieżyt nosa). Podobne objawy mogą też powodować alergeny występujące przez cały rok, np. odchody roztoczy kurzu domowego, pleśnie, sierść zwierząt lub składniki pokarmowe. Ta forma nazywana jest całorocznym alergicznym nieżytem nosa.

Po kontakcie z alergenem występuje swędzenie w nosie, które może wywoływać ataki kichania. Z nosa wypływa wodnisty katar. Pomiędzy atakami kataru nos jest zatkany. Często dotknięte są również zatoki przynosowe, tak, że dochodzi do przewlekłego zapalenia zatok. Ponadto chorzy czują pieczenie w oczach, gdyż najczęściej alergen wpływa także na spojówkę (alergiczne zapalenie spojówek).

„Katar nerwowy“ i naczynioruchowy nieżyt nosa to kolejne schorzenia nieinfekcyjne i przewlekłe. Spowodowane są zmienionymi warunkami ukrwienia błony śluzowej nosa. „Naczynioruchowością” odpowiedzialną za kurczenie i rozszerzanie naczyń krwionośnych, steruje wegetatywny system nerwowy. Katar wywołują bodźce zewnętrzne, np. strach albo przejście z zimnego miejsca do ciepłego. Objawy pojawiają się nagle. Katar jest obfity, błona śluzowa jest bardzo obrzęknięta, tak, że nos jest całkowicie zatkany, a oddychanie przez nos – niemożliwe. W stanie spoczynku objawy mogą się nasilać. Chory skarży się na inne objawy wegetatywne, przede wszystkim bóle głowy i zimne dłonie oraz stopy, ale także zawroty głowy, palpitacje, problemy z trawieniem itd.